آلزایمر فقط فراموشی نیست؛ زنگ خطر برای سلامت روان بیمار و خانواده
عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات سالمندی دانشگاه گفت: آلزایمر شایعترین نوع دمانس است که علاوه بر تخریب تواناییهای شناختی، با اضطراب، افسردگی و آشفتگیهای رفتاری همراه میشود و کیفیت زندگی بیمار و خانواده را بهشدت تحت تأثیر قرار میدهد.
دکتر پیمانه شیرین بیان، عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات سالمندی دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی گفت: بیماری آلزایمر، بهعنوان شایعترین نوع دمانس، نهتنها با تخریب تدریجی تواناییهای شناختی همراه است، بلکه چالشهای جدی در حوزه سلامت روان، از جمله اضطراب، افسردگی و آشفتگیهای رفتاری ایجاد میکند که کیفیت زندگی بیمار و خانواده را به شدت تحت تأثیر قرار میدهد.
وی ضمن اشاره به ضرورت تغییر رویکرد در مراقبت از این بیماران، بر نقش «مداخلات غیردارویی» بهعنوان راهکارهای مؤثر و در عین حال ساده، تأکید نمود. وی این مداخلات را «چراغهایی بیصدا» نامید که میتوانند مسیر دشوار زندگی بیماران را روشنتر کنند.
مداخلات غیردارویی؛ کلید حفظ کرامت و امنیت روانی
دکتر شیرین بیان با تبیین راهبردهای اصلی این حوزه، از ضرورت ایجاد برنامههای روزانه منظم و قابل پیشبینی سخن گفت و افزود: «ثبات در الگوهای خواب، تغذیه و فعالیتهای روزمره، میتواند سردرگمی و اضطراب بیمار را بهطور چشمگیری کاهش دهد.» وی همچنین بر اهمیت تنظیم محیط زندگی، از جمله کاهش محرکهای استرسزا مانند صدا و نورهای آزاردهنده، و استفاده از ارتباطات همدلانه و ساده برای حفظ کرامت انسانی بیماران تأکید کرد.
وی گفت: مشارکت بیماران در فعالیتهای معنادار، نظیر گوش دادن به موسیقیهای آشنا یا مرور خاطرات، به حفظ حس هویت و تعلق در آنان کمک میکند. تمرکز بر توانمندیهای باقیمانده بیمار، بهجای ناتوانیهای او، یکی از اصول اساسی مراقبت انسانمحور است.
خانواده؛ محور اصلی مراقبت و نیازمند حمایت
عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات سالمندی با اشاره به نقش انکارناپذیر خانوادهها، هشدار داد که مراقبان خانوادگی نیز در معرض خطر فرسودگی، اضطراب و افسردگی قرار دارند و برای حفظ سلامت روان این "چراغداران خاموش"، بهرهگیری از منابع حمایتی، گروههای مشاوره و آموزش مهارتهای مقابلهای برای خانوادهها ضروری است.
دکتر شیرین بیان در پایان خاطرنشان کرد : با توجه به روند رو به رشد جمعیت سالمند، مدیریت اختلالات روانپزشکی همراه در بیماران آلزایمری، نیازمند همکاری مستمر و میانرشتهای میان متخصصان سلامت روان، پزشکان، پرستاران و خانوادههاست تا بتوان الگوی مراقبتی کارآمد و پایدار را در جامعه پیادهسازی کرد.
پایان پیام/
نظر دهید