دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی

به گزارش خبرنگار وب‌دای دانشگاه، دکتر گیتا صدیقی در تحلیل نقش رسانه‌ها به عنوان راویان رنج‌های نامرئی بشری، اظهار داشت: رسانه‌ها از ظرفیت کم‌نظیری برخوردارند تا تجربیات شخصی و فردیِ افراد دارای اختلالات روان را به مسائل اجتماعی و عمومی تبدیل کنند. رسانه می‌تواند با بازنمایی انسانی و جامع از افراد مبتلا — به جای تقلیل آن‌ها به صرفاً یک «تشخیص پزشکی» — تصویری واقع‌بینانه‌تر و همدلانه‌تر از فرد در جامعه ترسیم کند.

 

واژگان؛ مرز میان انگ‌زدایی و آسیب‌زایی

این متخصص حوزه روانپزشکی با تأکید بر اهمیت استراتژیک واژگان در سلامت روان، تصریح کرد: انتخاب کلمات، تأثیر مستقیمی بر نگرش جامعه و خودپنداره فرد دارد. برای مثال، تمایز میان اصطلاح «فرد مبتلا» با واژگان انگ‌زننده، نه تنها یک بحث ادبی، بلکه یک ضرورت اخلاقی و درمانی است؛ چرا که انگ و تبعیض، از اصلی‌ترین موانع در مسیر مشارکت اجتماعی و دسترسی به خدمات درمانی هستند که رسانه می‌تواند در کاهش یا تشدید آن‌ها نقش کلیدی ایفا کند.

 

هشدار نسبت به هیجان‌سازی در گزارش‌های حساس

دکتر صدیقی در بخش دیگری از سخنان خود، نسبت به حساسیت بالای گزارش‌گری در موضوعات چالش‌برانگیز نظیر «خودکشی» هشدار داد و گفت: رسانه‌ها باید از هرگونه هیجان‌سازی، ارائه جزئیات غیرضروری و استفاده از تصاویر نامناسب که می‌تواند پیامدهای ناگواری برای مخاطب داشته باشد، پرهیز کنند.

وی افزود: رویکرد مسئولانه رسانه‌ها باید به گونه‌ای باشد که به جای تمرکزِ صرف بر «خودِ رنج» و بازنمایی درد، بر مفاهیمی چون «امید، مسیرهای بهبودی و روش‌های دریافت کمک» تمرکز کنند تا مخاطب را به جای اضطراب، به اقدام سازنده و جستجوی حمایت هدایت نمایند.

 

ضرورت پیوند «دانشگاه و رسانه»

عضو هیئت علمی دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی در پایان، بر اهمیت همکاری نزدیک میان نهادهای علمی و رسانه‌ها تأکید کرد و افزود: روایت مسئولانه نیازمند آموزش تخصصی روزنامه‌نگاران و بهره‌گیری از منابع علمی معتبر است. هدف ما این است که رسانه نه تنها مخاطب را متأثر کند، بلکه او را آگاه‌تر ساخته و برای حمایت اجتماعی آماده سازد؛ به گونه‌ای که رسانه خود به بخشی از مسیر درمان و راه‌حل تبدیل شود.

پایان پیام/