دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی

 به گزارش خبرنگار وب‌دای دانشگاه، دکتر عطیه اشتری، مدیر گروه گفتاردرمانی دانشگاه، با بیان اینکه رشد گفتار یک فرآیند پیوسته است و نباید مقطعی آن را دنبال کرد،  گفت: بسیاری از اختلالات تکاملی زبان، مادام‌العمر بوده و ممکن است ریشه‌های ژنتیکی داشته باشند.

 

وی با اشاره به اهمیت «مهارت‌های روایی» و داستان‌گویی در مدرسه، تصریح کرد: کودکان «دیرگویا» که در بازه سنی ۲ تا ۲.۵ سالگی کلمات محدودی دارند، در صورت عدم مداخله تخصصی توسط گفتاردرمانگران، با مشکلات جدی در درک مفاهیم و فرآیندهای آموزشی مواجه خواهند شد.

 

دکتر اشتری در ادامه افزود: اگرچه رشد گفتار پسران به طور میانگین حدود ۶ ماه دیرتر از دختران است، اما هر دو گروه در یک‌سالگی به سطح انتظاری یکسانی می‌رسند.

 

وی با تأکید بر اینکه ۷ تا ۱۴ درصد جامعه درگیر اختلالات تکاملی زبان هستند، مداخلات زودهنگام را تنها راهکار موثر برای کمک به کودکان طیف اوتیسم و سایر اختلالات رشدگفتار وزبان دانست.

 

در بخش دیگری از این نشست، دکتر مرسده ایمانی شکیبایی عضو هیئت علمی گروه گفتاردرمانی دانشگاه به بررسی اختلالات روانی‌گفتار (لکنت) و اختلالات تلفظی پرداخت. وی با رد باورهای غلط مبنی بر اینکه «استرس عامل اصلی لکنت است»، بیان کرد: حدود ۶۰ درصد کودکان دارای لکنت، سابقه خانوادگی دارند.

 

این عضو هیئت علمی دانشگاه تصریح کرد: درمان لکنت در کودکان زیر ۶ سال اثربخشی بسیار بالاتری دارد و حفظ عزت‌نفس کودک از طریق تقویت ارتباطات با گروه همسالان و حمایت معنوی و روانی خانواده و محیط در پیشگیری از آسیب‌های گفتار و زبان را بخش جدایی‌ناپذیری از فرآیند درمان دانست.

 

دکتر ایمانی شکیبایی با اشاره به آمار نگران‌کننده اختلالات تلفظی گفت: ۱۳ تا ۱۴ درصد کودکان کشور درگیر این اختلالات هستند که شایع‌ترین اختلال گفتاری دوران کودکی محسوب می‌شود. وی تأکید کرد: والدین باید به محض مشاهده ناتوانی کودک در بیان آواها، در سن ۳ سالگی به متخصص گفتاردرمانی مراجعه کنند تا ارزیابی‌های تشخیصی استاندارد صورت گیرد.

 

در پایان این نشست، متخصصان حاضر بر این نکته اجماع داشتند که حضور افراد در حلقه ارتباطی کودکان و آگاهی‌بخشی به خانواده‌ها، نقشی کلیدی در موفقیت درمان ایفا می‌کند. همچنین ضرورت توجه ویژه به مداخلات گفتاردرمانی در شرایط خاص نظیر شکاف کام و کم‌شنوایی، به عنوان اولویت‌های سلامت جامعه در حوزه کودکان مورد تأکید قرار گرفت.

پایان پیام/